Wait for me to come home

چند روز پيش دوستى به من گفت ؛ به چيزى كه ميخواستى رسيدى .

ولى واقعا من چه ميخواستم ؟ نمايشگاه بذارم ؟ كتابى بنويسم ؟ اسمم را در زبان هاى اين مردم بشنوم ؟ و هيچوقت نفهميدم چرا فكر ميكنند اينها چيزهايى ست كه من ميخواهم .

من خانه اى ميخواهم كه وقتى ميگويم برميگردم خانه ، يعنى برميگردم جايى كه قرار است از تمام اين افكار دور شوم . سكوت مطلق دارد و در آنجا كسى در ذهنم پرسه نميزند . جايى كه هيچكس را به اندازه ى خودم دوست ندارم و جز خودم ، براى كسى گريه نميكنم . من در اين خانه ، نمينويسم ، تصويرسازى نميكنم ، و فقط براى خودم آب طالبي درست ميكنم و شروع ميكنم به خواندن و ديدن و گوش كردن .

من جايى را ميخواستم ، دور از مردم و زبان هايشان . دور از چشم هايشان . و حالا بايد هر روز به آنها نزديك تر شوم و دست بدهم و بخندم .

بله دوست قديمى ! رسيدم !

اتاق پورکو روسو...